නර"පණුවෝ"

ඔසවන තුරුණු ගත ගෙන දී වෙර බෝම
කොඳුඇට එකින් එක හෙමිහිට නොදැනීම
හොරු ගෙන යතත්, හුරු වී ඇත නිදියෑම
බිහිවෙයි නියම නර "පණුවන්" නුදුරේම

මෙරු ඇවිත්...

තටු දුන්න පොළව අතහැර
උඩයන්න ඇදෙන මෙරු රැල
නවතන්න ලිහිණි තුඩු හැර
පියඹන්න එන්න සුමිතුර

පිනට ලබුනු තටු දිග හැර
වියරු ලෙස නගන පෙළහර
කරනු උන් ගමන කෙළවර
නුඹට තව කුමට අවසර

සුදු නෙලුම...

පිනි පොදට තෙමි තෙමී,
පිපුනු හිමිදිරියේම...
සුදු නෙලුම තව හැඩයි,
පෙති මලට ඇලුනාම...
පෙඟුනු පෙති තුඩු අගින,
මල් කෙමිය පෙනුනාම...
සිඹින්නට හිත කියයි,
මලට වත් නොකියාම...

නොලියූ කව...

සුදු පාට පත් ඉරුව...

වසාගත් හිස්කමම...

ලියන්නට පෙර අතුව...

කියයි කවියේ අරුත...

නිදන ඇස...

කිසිදා නොනගිනා මුත්
පුර හඳ අහස...
කිසිවෙකු නොහඳුනන මුදු
සුසුමක පහස...
කිසිලෙස එලි නොවන සිහිනෙක
නිදන ඇස...
කිසිවිට අවදි නොකරමි
තව නිදනු මිස...